فارسی | العربیه | English
 
تماس با ما آلبوم تصاوير مقالات اخبار درباره ما خانه
موسسه قرآنی فرهنگی محبین الحسین (ع)

به پایگاه اطلاع رسانی موسسه قرآنی فرهنگی محبین الحسین(ع) خوش آمدید*اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلىآبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداًوَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُفيها طَويلا

 
پیام مقام معظم رهبری

تلاوت های مجلسی

استاد حاج کریم منصوری استاد عبدالباسط استاد منشاوی

راه عاشقی

  

پیوندها
جهاد سیدالشهدا(ع) در کلام امام عصر(عج)

زیارت ناحیه به منزله یکی از جامع ترین زیارت نامه های امام حسین(ع) است، که از زبان امام عصر(عج) نقل شده و به خوبی واقعه کربلا و جریان تاریخی هجرت و جهاد حضرت سیدالشهدا(ع) را ترسیم می کند.([1]) چنان که سبب هجرت و جهاد حسین بن علی(ع) در کلام نورانی حضرت بقیةاللّه(عج) چنین بیان شده است:

«حَتّی إِذَا الْجَوْرُ مَدَّ باعَهُ، وَ أَسْفَرَ الظُّلْمُ قِناعَهُ، وَ دَعَا الْغَی أَتْباعَهُ، وَ أَنْتَ فی حَرَمِ جَدِّکَ قاطِنٌ، وَ لِلظّالِمینَ مُبایِنٌ، جَلیسُ الْبَیْتِ وَ الْمِحْرابِ، مُعْتَزِلٌ عَنِ اللَّذّاتِ وَ الشَّهَواتِ، تُنْکِرُ الْمُنْکَرَ بِقَلْبِکَ وَ لِسانِکِ، عَلی حَسَبِ طاقَتِکَ وَ إِمْکانِکِ، ثُمَّ اقْتَضاکَ الْعِلْمُ لِلاْنْکارِ، وَ لَزِمَکَ [أَلْزَمَکِ]أَنْ تُجاهِدَ الْفُجّارَ، فَسِرْتَ فی أَوْلادِکَ وَ أَهالیکَ وَ شیعَتِکَ وَ مَوالیکَ وَ صَدَعْتَ بِالْحَقِّ وَ الْبَیِّنَةِ، وَ دَعَوْتَ إِلَی اللهِ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَ أَمَرْتَ بِإِقامَةِ الْحُدُودِ، وَ الطّاعَةِ لِلْمَعْبُودِ، وَ نَهَیْتَ عَنِ الْخَبآئِثِ وَ الطُّغْیانِ، وَ واجَهُوکَ بِالظُّلْمِ وَ الْعُدْوانِ، فَجاهَدْتَهُمْ بَعْدَ الاْیعازِ لَهُمْ [الاْیعادِ إِلَیْهِمْ]، وَ تَأْکیدِ الْحُجَّةِ عَلَیْهِمْ؛

تا آن که جور و ستم دستِ تعدّی دراز نمود و ظلم و سرکشی نقاب از چهره برکشید و ضلالت و گمراهی پیروان خویش را فرا خواند، با آن که تو در حَرَمِ جدّت ساکن بودی و از ستم کاران فاصله گرفته بودی و مُلازمِ منزل و محرابِ عبادت بوده و از لذت ها و شهوات دنیوی کناره گیر بودی و برحسب طاقت و تَوانَت مُنکَر را با قلب و زبانت انکار می نمودی. پس از آن علم و دانشت اقتضای انکارِ آشکار نمود و بر تو لازم گشت [لازم نمود] با بدکاران رویاروی جهاد کنی. بنابراین در میان فرزندان و خانواده ات و پیروان و دوستانت روانه شدی و حق و برهان را آشکار نمودی و با حکمت و پند و اندرزِ نیکو (مردم را) به سوی خدا فرا خواندی و به برپاداری حدودِ الهی و طاعتِ معبود امر نمودی و از پلیدی ها و سرکشی نهی فرمودی.»

 

در این فرازهای نورانی به بخشی از علل قیام حضرت اباعبداللّه(ع) در روز عاشورا اشاره می شود:

«ثُمَّ اقتِضاک العِلْم لِلاِنکارِ وَ لَزمَک اَن تُجاهِدَ الفُجّارَ، فَسِرْتَ فِی اَولادِک وَ اَهالیک وَ شیعتِک وَ مَوالیک...؛ علم به شرایط موجود تو را واداشت تا پرچم مخالفت برداشته و با مخالفان کارزار کنی. پس با فرزندان و خاندان و پیروان و دوستان به راه افتادی و با حکمت و پند و اندرزهای نیکو به سوی خداوند فرا خواندی و به برپا داشتن حدود و فرمان بری از معبود امر نمودی و از پلیدی و سرکشی بازداشتی و با ظلم و ستم مقابله کردی.»

با توجه به این جملات از زیارت ناحیه درمی یابیم که امام حسین(ع) چاره ای جز جهاد با دشمن نداشت، تا بدین وسیله دین خدا و سنّت رسول خدا(ص) را زنده کند و درخت در حال خشکیدن اسلام را دوباره احیا و آبیاری نماید. ازاین رو به همراه خانواده خود و گروهی از شیعیان و دوست داران به سوی سرزمین کربلا هجرت و سپس جهاد کرد.

با چنین انگیزه و اراده الهی هم کشتن و هم کشته شدن حیات و پیروزی است. جهاد و شهادت آزادمردان همیشه با بذل جان و ایثار و نثار خون همراه است و در مقابل ثمره آن بیداری مردم و احیای حق خواهد بود. چنین جهادی (جهاد اصغر پس از تحقق جهاد اکبر با نفس) معامله با خداست؛ معبودی که مشتری جان ها و اموال مؤمنان باشد و به پیکارگران در راهش نوید بهشت می دهد، حال چه بکشند و چه کشته شوند.([2]) این امر همان فرهنگ «احدی الحسنین» است که قرآن کریم آن را تعلیم می دهد.

 

وجود نورانی حضرت سیدالشهدا(ع) و یاران با وفای ایشان برترین اسوه مجاهدان در راه خدا هستند. مبارزه آنان، عمل به وظیفه اسلامی و تکلیف خدایی در مقابل ترویج بدعت ها و انحرافات و زدودن حقایق دین بود. هرچند دشمنان کوشیدند جهاد این انوار مقدسه را «یاغی گری» و آن مجاهدان در راه خدا را «خارجی» و شورشی معرفی کنند، اما به تعبیر قرآن کریم هرگز نتوانستند نور ایشان را خاموش کنند:

يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ([3])؛

بلکه حتی با گذشت زمان نورانیت و معنویت ایشان فروزان تر و فراگیرتر می شود.

در میان اوصاف و خصایص نامبرده از امام حسین(ع) و یاران بی نظیرش در زیارت نامه ها نسبت به موضوع جهاد تأکید بسیار زیادی شده است. همچنان که این تعابیر در زیارت نامه های مختلف حضرت سیدالشهدا(ع) دیده می شود:

«الزَّاهِدُ الذّائدُ المُجاهِد، جَاهَدَ فِیکَ الْمُنَافِقِینَ وَ الْکُفَّارَ، جاهَدْتَ فی سَبیلِ اللّهِ، جَاهَدْتَ الْمُلْحِدِینَ، وَ جَاهَدْتَ عَدُوَّک، جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ»([4])؛

 

درباره شهدای کربلا نیز این کلمات و تعابیر بکار رفته است:

«نَصَحْتُمْ لِلَّهِ وَ جَاهَدْتُمْ فِی سَبِیلِهِ، أَشْهَدُ أَنَّکمْ جَاهَدْتُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ، الذَّابُّونَ عَنْ تَوْحِیدِ اللَّه»؛

این نکته قابل ذکر است که همۀ این اوصاف در زیارت نامه ها برای حضرت سیدالشهدا(ع) و یاران باوفایش عموماً با مطلع «اَشْهَدُ اَنَّک» آمده است، تا مبتنی بر گواهی زائر بر این مهم باشد که ایشان مجاهدان در راه خدا بودند و مبارزه اشان، جهادی مقدس بر ضدّ باطل بوده است.([5])

در مجموع باید گفت حرکت عظیمی که مقام سیدالشهدا(ع) در واقعه عاشورا به ثمر رسانید، نمونه و اسوه بی بدیل و بی نظیری است که تمامی جوانب و اوصاف آزادی و آزادگی را در خود نهادینه ساخت.([6]) اساساً حماسه آن حضرت را باید در عرفان او جستجو نمود. واقعه کربلا گرچه در ظاهر حماسه ای بس بزرگ است؛ اما روح آن عرفان نابی است که پیشوای آن توانسته در اوج یک حماسه و واقعه پر بلا، عرفانی از این دست بیافریند. اگر عرفان سیدالشهدا(ع) حماسه ای جاودانه می سازد و اگر عارف اهل حماسه است، برای آن است که خون او در راه عبودیت و بندگی خداوند منّان ریخته شود.

 

-----------------------------------------------------------------

[1]. زیارت ناحیه مقدسه با درود بر پیامبران: و اهل بیت حضرت محمد مصطفی(ص) و امام حسین(ع) و یارانش در کربلا آغاز می شود. پس از آن، به شرح کامل اوصاف و کردار حسین بن علی(ع) پیش از جنگ، زمینه های جنگ او، شرح کشته شدن و سختی های او و عزادار شدن تمام عالم و موجودات زمینی و آسمانی می پردازد. در پایان نیز با توسل به اهل بیت: دعا پایان می پذیرد.

[2]. )إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ(. توبه(9): 111.

[3]. توبه(9): 32؛ «همواره می خواهند نور خدا را با سخنان باطل [و تبلیغاتِ بی پایه] خود خاموش کنند، ولی خدا جز این که نور خود را کامل کند، نمی خواهد؛ هرچند کافران خوش نداشته باشند.»

[4]. ن.ک: مفاتیح الجنان.

[5]. فرهنگ عاشورا: 133.

[6]. ن.ک: تفسیر و شرح صحیفه سجادیه: 10/52. برای آشنایی بیشتر با این مبحث به فصل نهایی کتاب مراجعه بفرمایید.

 

برگرفته از کتاب سیدالشهدا(ع) تجلی عبودیت نوشته استاد انصاریان

اضافه شده توسط مدير كل سايت در تاریخ ۰۲ - ۰۸ - ۱۳۹۷

کانال های ما

https://www.instagram.com/mohebinorg/  http://telegram.me/mohebinorg  http://www.aparat.com/mohebinalhosain

معرفی مسئولین

اسامی مدیران و مسئولین موسسه

مجوز ها و اسناد فعالیت

مجوز استفاده از ثلث سهم امام(ع) پروانه های فعالیت موسسه از وزارت ارشاد و سازمان تبلیغات تصویر سند ساختمان موسسه

 
copyright © 2010 Mohebin.org| info@mohebin.org | XHTML 1.1 | CSS